Neem een verzuimdossier meteen vanaf de eerste ziektedag serieus!

Gijs van Zon | HRM101 BV

Steeds belangrijker wordt het om adequaat om te gaan met verzuimdossiers. In het slechtste geval draai je als werkgever immers op voor de loondoorbetalingskosten gedurende 104 weken. En als de werknemer ook nog in de WIA terecht komt, worden die uitkeringslasten uiteindelijk ook nog eens aan de werkgever doorbelast middels een verhoging van de premie die je betaalt aan het UWV (of een private verzekeraar indien eigenrisicodrager).

Maar hoe doe je dat nou eigenlijk?

Er kort opzitten is het devies. Het is vooral zaak om zo snel mogelijk de best mogelijke ‘oplossing’ of actie in te zetten. Dit kan variëren van iemand zo snel mogelijk naar de bedrijfsarts (Arbodienst) of andere arbeidsdeskundige sturen tot het inzetten van een bedrijfsmaatschappelijk werker of juist zelf het gesprek aangaan met een verzuimende werknemer over ondersteuning in de privé sfeer, aangepast werk, een exit of een andere functie.

Eigenlijk hangt het allemaal af van wat voor soort verzuim het betreft. De afgelopen tijd wordt steeds meer gesproken over het feit dat een groot deel van de verzuimdossiers eigenlijk helemaal geen medische grondslag heeft. In Trouw van 12 maart 2016 wordt hierover bijvoorbeeld het volgende gezegd: “Volgens vrijwel alle arbodienstverleners in Nederland mankeert in ruim de helft van alle gevallen van ziekteverzuim de werknemer medisch gezien niets. De vereniging van bedrijfsartsen NVAB vermoedt zelfs dat het percentage niet-medisch verzuim nog hoger ligt, tussen de 70% en 80%.”

De ideeën over hoe groot dat deel niet-medisch verzuim is, variëren dus nogal en die discussie hoeven we wat ons betreft ook niet te voeren. Maar dat het een significant deel betreft, herkennen wij ook zeer zeker in de praktijk.

Een veel gehanteerd onderscheid is dat tussen zwart, wit en grijs ziekteverzuim. Om een begin te maken met te bepalen wat voor soort verzuim het betreft, is dit onderscheid wat ons betreft een handige insteek. Hierbij hanteren we wellicht nieuwe definities voor de termen, maar het onderscheid komt op hetzelfde neer.

Onder zwart ziekteverzuim wordt verstaan: oneigenlijk ziekteverzuim. Er is geen medische (fysieke of psychische) beperking om te kunnen werken.

Voorbeelden: kind is ziek, geen oppas dus moeder of vader blijft thuis; echt geen zin vandaag, werknemer vindt dat hij/zij recht heeft op extra vakantiedag; vandaag wordt een drukke dag op het werk en morgen niet meer; ik ga mijn snor drukken vandaag.

Onder wit ziekteverzuim wordt verstaan: ziekteverzuim waarvan kan worden bewezen (of reeds is bewezen) dat er een medische (fysieke of psychische) beperking is om te kunnen werken.

Voorbeelden: (echte) griep, een gebroken been, heupoperatie gehad, burn-out, kniebanden gescheurd, oncologische gevallen.

Onder grijs ziekteverzuim wordt verstaan: ziekteverzuim waarbij niet (volledig) kan worden bewezen dat er daadwerkelijk een medische oorzaak is van de beperking waardoor men niet meer kan werken. Er is al dan niet een medische beperking, maar of het wegnemen van deze beperking daadwerkelijk de oplossing gaat zijn om de werknemer weer (volledig) te laten re-integreren is nog maar de vraag.

Voorbeelden: iemand die zich bij iedere verkoudheid met griep ziekmeldt zodra hij/zij de kans krijgt, maar eigenlijk zo veel mogelijk excuses zoekt om de bullebak van een leidinggevende te vermijden; iemand die enorme nek- en rugklachten heeft, maar die eigenlijk gebukt gaat onder enorme stress; iemand die hartkloppingen heeft, maar eigenlijk zijn functie helemaal niet aankan;

Door zo snel mogelijk het ‘echte verhaal’ achter een verzuimgeval te achterhalen, kun je eerder de juiste keuzes maken. En dat is van belang want hoe langer je met een verzuimgeval ‘aanmoddert’, hoe moeilijker het wordt om een succesvolle re-integratie voor elkaar te krijgen.